dr hab. Piotr Różański, prof. AMKP
Piotr Różański – pianista, kameralista i pedagog, prowadzący działalność artystyczną i naukową w Polsce oraz za granicą. Szczególne miejsce w jego zainteresowaniach zajmuje odkrywanie i popularyzowanie mniej znanej literatury fortepianowej. Jest profesorem Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie, w której pełni również funkcję prorektora ds. kształcenia i współpracy międzynarodowej w kadencji 2024–2028.
Laureat krajowych i międzynarodowych konkursów pianistycznych oraz kameralnych. Koncertował w wielu krajach Europy, a także w Stanach Zjednoczonych, Australii i Izraelu. Występował podczas prestiżowych festiwali muzycznych, m.in. Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego „Chopin i jego Europa”, Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach-Zdroju oraz Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. Współpracował z wybitnymi artystami, takimi jak Kaja Danczowska, Maria Sławek, Jakub Jakowicz, Marcin Zdunik, Rafał Kwiatkowski i Robert Kabara.
Od 2013 roku współtworzy z pianistą Grzegorzem Manią Zarębski Piano Duo. Ważnym obszarem działalności zespołu jest promocja polskiej literatury na fortepian na cztery ręce, w tym muzyki XX i XXI wieku. W dorobku duetu znajduje się album Polska na 4 ręce (zawierający utwory Juliusza Zarębskiego, Ignacego Jana Paderewskiego i Władysława Żeleńskiego), a także prawykonania współczesnych duetów autorstwa m.in. Michała Pawełka, Anny Rocławskiej-Musiałczyk, Anny Dobruckiej, Emila Bernarda Wojtackiego i Ewy Trębacz. Zespół rozwija bogaty repertuar obejmujący twórczość kobiet-kompozytorek, prezentując ją podczas koncertów w Europie, Stanach Zjednoczonych i Australii.
Istotnym nurtem działalności artystycznej i naukowej Piotra Różańskiego jest przywracanie do obiegu koncertowego i wydawniczego zapomnianych lub rzadko wykonywanych utworów. W jego dorobku fonograficznym znajduje się m.in. wysoko oceniony przez krytykę album Mieczysław Weinberg: Sonatas for Violin and Piano, nagrany wspólnie ze skrzypaczką Marią Sławek i wydany przez CD Accord. Do jego szczególnych zainteresowań należą muzyka fortepianowa XX i XXI wieku, w tym repertuar na lewą rękę, niszowa polska twórczość fortepianowa oraz dzieła kompozytorek. Zagadnienia te podejmuje w ramach koncertów, wykładów, a także publikacji. Był redaktorem naukowym monografii wieloautorskiej Muzyka fortepianowa w twórczości kompozytorskiej kobiet, wydanej nakładem Wydawnictwa Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie. Regularnie współpracuje również z Polskim Wydawnictwem Muzycznym, przyczyniając się do popularyzacji mniej znanej literatury fortepianowej, m.in. poprzez przygotowanie pierwszego wydania I Sonaty fortepianowej Romana Ryterbanda, redakcję zbioru Utwory fortepianowe na lewą rękę (t. I) oraz publikacji poświęconych polskiej muzyce na fortepian na cztery ręce (dzieł Maurycego Moszkowskiego, Franciszka Lessla i Eugeniusza Morawskiego).
Obok działalności koncertowej i naukowej aktywnie zajmuje się pedagogiką fortepianową. Prowadził kursy mistrzowskie i wykłady w uczelniach oraz innych instytucjach muzycznych Europy, Stanów Zjednoczonych i Azji, m.in. w Estońskiej Akademii Muzyki i Teatru, Litewskiej Akademii Muzyki i Teatru, Conservatorio di Musica Benedetto Marcello w Wenecji, Uniwersytecie w Göteborgu, Uniwersytecie Macedonii w Salonikach, Kansas State University, Colorado State University oraz w znaczących ośrodkach muzycznych w Chinach. Jest również regularnie zapraszany do udziału w pracach jury konkursów pianistycznych.
Studiował grę na fortepianie pod kierunkiem prof. Ewy Bukojemskiej i prof. Katarzyny Popowej-Zydroń oraz kameralistykę w klasie prof. Janiny Romańskiej-Werner w Akademii Muzycznej w Krakowie. Swoje umiejętności doskonalił także podczas kursów mistrzowskich prowadzonych przez wybitnych pianistów i pedagogów, m.in. Paula Badurę-Skodę, Eugena Indjica, Dinę Yoffe, Aleksieja Orłowieckiego, Joaquína Soriano, Tamása Ungára i Eleanor Wong. W 2014 roku uzyskał stopień doktora sztuk muzycznych, a w 2019 roku – stopień doktora habilitowanego.