Facebook

Egzaminy i dyplomy


Sorry, this entry is only available in Polish. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Egzaminy semestralne

Instrument główny
studia licencjackie
rok I: 15-20 minut
rok II i III: 25-30 minut
studia magisterskie
rok I: 35-40 minut

Kameralistyka
20-30 minut

W czas trwania egzaminu z instrumentu głównego może być włączone wykonanie w danym semestrze solowego koncertu z Orkiestrą Barokową.

Najpóźniej na tydzień przed datą egzaminu studenci powinni przesłać pocztą elektroniczną do mgr. Mateusza Kowalskiego (koteusz@poczta.fm) programy egzaminów z instrumentu głównego i kameralistyki, zawierające imiona, nazwiska i daty życia kompozytorów oraz tytuły utworów i ich części.

• Egzaminy dyplomowe licencjackie
czas trwania: 35-40 minut

Egzaminy dyplomowe są recitalami publicznymi. Dyplomanci odpowiedzialni są za druk i rozwieszenie plakatów oraz za przygotowanie drukowanych programów.

Egzaminy dyplomowe licencjackie odbywają się w czasie letniej sesji egzaminacyjnej, w terminie ustalonym przez pedagogów Katedry Muzyki Dawnej, w auli AM „Florianka”.

wymagania programowe dla poszczególnych specjalności

Klawesyn
W programie powinny znaleźć się utwory z różnych kręgów stylistycznych muzyki XVII i XVIII wieku.
utwór/utwory w stylu siedemnastowiecznym
utwór/utwory kompozytorów francuskich (suita lub fragmenty)
utwór/utwory Jana Sebastiana Bacha
utwór/utwory o charakterze wirtuozowskim (np. Soler, Scarlatti)

Skrzypce barokowe
Program powinien zawierać jedną lub dwie sonaty wczesnobarokowe, jedną część z sonaty, suity lub fantazji na skrzypce solo oraz jedną lub dwie sonaty póznobarokowe.

Wiolonczela barokowa
Egzamin powinien zawierać:
– włoską formę (lub jej fragment) od 2 poł. XVII w. do poł. XVIII w. (solo lub sonata z basso continuo lub koncert)
– sonatę francuską XVIII w.
– dwie kontrastujące części z BWV 1007 lub BWV 1008 lub BWV 1009

Viola da gamba
Program powinien zawierać utwory o różnorodnych formach, stylach i charakterach. Viola da gamba powinna być zaprezentowana jako instrument solowy bez akompaniamentu jak również z akompaniamentem. W programie powinien znaleźć się utwór cykliczny, np. sonata, suita, temat z wariacjami. Dopuszczalne są utwory, w których viola da gamba jest jednym z kilku instrumentów solowych.

Flet traverso
W programie powinny znaleźć się utwory z różnych kręgów stylistycznych muzyki XVIII wieku. Oprócz utworów solowych z basso continuo, takich, jak suita, sonata, w programie powinno znaleźć się też solo senza basso.
Program może zawierać jeden utwór kameralny typu duet, trio, kwartet itp.

Flet prosty
W programie powinny znaleźć się utwory z różnych kręgów stylistycznych muzyki XVI, XVII i XVIII wieku.
utwór lub utwory napisane przed 1600, na consort fletów (minimum 3 osoby)
dowolny utwór solowy
siedemnastowieczny utwór z kręgów włoskich
osiemnastowieczny utwór kompozytorów niemieckich i francuskich
utwór szesnastowieczny napisany na podstawie chanson lub madrygłu z oryginalnymi diminucjami
utwór napisany po roku 1960

Lutnia
Program może zawierać: tylko repertuar renesansowy (wykonany n.p. na 4-chórowej gitarze, vihueli lub lutni) lub tylko barokowy (wykonany np. na 5-chórowej gitarze, teorbie, lutni 11-chórowej lub lutni 13-chórowej). Nie wymaga się wykorzystania więcej niż dwóch instrumentów, w pełni dopuszczalny jest też program wykonany na jednym instrumencie. W ramach wybranego instrumentu, program powinien zawierać możliwie różne formy muzyczne i maniery wykonawcze obecne w okresie stylistycznym właściwym dla tego instrumentu.
Repertuar renesansowy (przykładowe formy i kompozytorzy):
– fantazja/ricercar F. da Milano;
– fantazja/ricercar/tiento ktoregoś z vihuelistów hiszpańskich;
– preludium/fantazja/tańce W. Długoraja, J. Polaka lub D. Cato
– fantazja lub/i para tańców pavana-gagliarda J. Dowlanda.
Repertuar barokowy (przykładowe formy i kompozytorzy):
– toccata/canzona/tańce G.G. Kapspergera;
– suita gitarowa (niekoniecznie cała) lub luźne utwory F. Corbetty
– suita lutniowa (niekoniecznie cała) lub luźne utwory Silviusa Leopolda Weissa;
– sonata lub kilka luźnych utworów któregoś z kompozytorów późnobarokowych: B. J. Hagen, K. Kohaut, R. Straube lub inni.


• Egzaminy dyplomowe magisterskie

czas trwania: 55-60 minut

Egzaminy dyplomowe są recitalami publicznymi. Dyplomanci odpowiedzialni są za druk i rozwieszenie plakatów oraz za przygotowanie drukowanych programów.

Egzaminy dyplomowe magisterskie odbywają się w zimowej i letniej sesji egzaminacyjnej, w terminach ustalonych przez pedagogów Katedry Muzyki Dawnej, w auli AM „Florianka”. W przypadku przesunięcia przez studenta egzaminu na inny termin, egzamin odbywa się w sali 23.

wymagania programowe dla poszczególnych specjalności

Klawesyn
W programie, na przestrzeni obu recitali, powinny znaleźć się utwory o różnej formie i z różnych kręgów stylistycznych muzyki XVII i XVIII wieku.
koncert solowy lub utwór kameralny typu duet, trio, kwartet itp.
duża forma Jana Sebastiana Bacha
utwory o charakterze wirtuozowskim
utwór/utwory w stylu siedemnastowiecznym
utwór/utwory kompozytorów francuskich (suita)

Flet traverso
W programie, na przestrzeni obu recitali, powinny znaleźć się utwory o różnej formie i z różnych kręgów stylistycznych muzyki XVIII wieku. Oprócz utworów solowych z basso continuo takich jak suita, sonata, w programie powinien znaleźć się :
– koncert fletowy
– solo senza basso
– utwór kameralny typu duet, trio, kwartet itp.

Flet prosty

W programie, na przestrzeni obu recitali, powinny znaleźć się utwory o różnej formie i z różnych kręgów stylistycznych muzyki XVIII wieku. Oprócz utworów solowych z basso continuo takich jak suita, sonata, w programie powinien znaleźć się :
– koncert fletowy z orkiestrą smyczkową
– solo senza basso
– utwór kameralny typu duet, trio, kwartet itp.
– utwór z kręgów XVIII w. muzyki niemieckiej i francuskiej.
– historyczne improwizacje
– utwór napisany po roku 1960

Skrzypce barokowe
W programie, na przestrzeni obu recitali, powinny znaleźć się utwory o różnej formie i z różnych kręgów stylistycznych muzyki XVII i XVIII wieku. Oprócz utworów solowych z basso continuo takich jak suita, sonata, w programie powinien znaleźć się również utwór z klawesynem obligato, utwór klasyczny lub koncert z orkiestrą.

Wiolonczela barokowa
W programie, na przestrzeni obu recitali, powinny znaleźć się utwory o różnej formie i z różnych kręgów stylistycznych muzyki XVII i XVIII wieku.
włoska forma solowa (np. ricercar, sonata, toccata) lub/i
Johann Sebastian Bach – dowolna suita lub jej fragmenty
sonata francuska XVIII w.
włoska sonata (lub koncert)
ewentualnie (ale nie obligatoryjnie) utwór kameralny na 2 lub 3 głosy koncertujące (w tym wiolonczela) i bas (np. sonata triowa, concerto, quadro)

Viola da gamba
Program powinien zawierać utwory o różnorodnych formach, stylach i charakterach. Viola da gamba powinna być zaprezentowana jako instrument solowy bez akompaniamentu i z akompaniamentem. W programie powinien znaleźć się utwór cykliczny, np. sonata, suita, temat z wariacjami. Dopuszczalne są utwory, w których viola da gamba jest jednym z kilku instrumentów solowych oraz utwory z udziałem wokalistów. W programie mogą znajdować się utwory przeznaczone na różne odmiany violi da gamba.

Lutnia
Programy obu recitali powinny zawierać wybrany repertuar z okresu od XVI do XVIII wieku wykonany na instrumencie właściwym dla prezentowanej muzyki i z wykorzystaniem historycznych praktyk wykonawczych. Na przestrzeni obydwu recitali należy pokazać biegłość i opanowanie co najmniej dwóch instrumentów. Programy powinny w głównej mierze zawierać repertuar solowy, ale część jednego lub obu recitali może zawierać kompozycje zespołowe, w których lutnia (gitara/teorba/itp.) np. gra intawolacje/diminucje/itp., realizuje akompaniament (np. basso continuo) lub wykonuje partię obligato.
Program jednego z recitali może zawierać kompozycje XX- lub XXI-wieczne przeznaczone na instrument historyczny (w rozsądnej proporcji do repertuaru historycznego).

Uwaga: Pozostałe procedury związane ze składaniem egzaminów dyplomowych regulowane są przez Regulamin studiów oraz Zasady dyplomowania na Wydziale Instrumentalnym.

Bas Cyfrowany
Ramowe wymagania egzaminacyjne dla specjalności: Klawesyn

Bas cyfrowany dla klawesynistów traktowany jest jako jeden z wiodących (oprócz gry na instrumencie głównym) przedmiotów w wykształceniu klawesynisty.
Nauka obejmuje zarówno zagadnienia akompaniamentu, jak i umiejętności improwizacyjnej realizacji partimenti.
Wymagania egzaminów końcoworocznych

SL
Rok I/SL
– biegła realizacja ćwiczeń zawierających ograniczony zasób środków harmonicznych :trójdźwięki bez przewrotu i w przewrotach, opóźnienia 4-3, 7-6 oraz przewroty dominanty septymowej
– przygotowana realizacja prostej sonaty w stylu włoskim
– realizacja a vista części prostej sonaty w stylu włoskim
– improwizacja kilku prostych wariacji na bazie podstawowych schematów renesansowych (Passamezzo, Ciaccona, Follia itp.)

II/SL
– biegłe czytanie ćwiczeń zawierajacych pełen zakres harmonii XVII i XVIII w.
– realizacja a vista utworu w stylu XVII-w.
– realizacja a vista utworu na poziomie trudności koncertów królewskich Couperina
– realizacja prostego partimenti

III/SL
– realizacja a vista sonaty w stylu włoskim
– realizacja a vista utworu w stylu francuskim (Couperin, Leclair)
– realizacja a vista fragmentu z kantaty Bacha
– realizacja prostego partimento
– improwizacja na kanwie zadanego basu renesansowego

SUM
I/SUM
– improwizacja partimento
– realizacja a vista basu bachowskiego (lub o podobnym stopniu trudności)
– realizacja na wyrywki wybranego dzieła oratoryjnego na poziomie trudności J.S.Bacha

II/SUM
– koncertowa realizacja basu w dowolnym stylu
– improwizacja partimento

Ramowe wymagania dla instrumentów melodycznych:
– realizacja prostej sonaty w stylu włoskim z ograniczonym zasobem środków harmonicznych
– sprawdzenie wiedzy dotyczącej budowy poszczególnych akordów stosowanych w muzyce XVII-XVIII wieku