STANISŁAW KOKOSZKA

Stanisław Kokoszka urodził się w 1973 r. w Krakowie. W 1997 r. ukończył z wyróżnieniem krakowską Akademię Muzyczną w klasie perkusji. W latach 1998 - 2001 doskonalił swe umiejętności w ramach studiów podyplomowych w klasie prof. Klausa Treßelta w Staatliche Hochschule für Musik und Darstellende Kunst w Stuttgarcie.

Stanisław Kokoszka był uczestnikiem licznych międzynarodowych i krajowych konkursów: Międzynarodowego Konkursu Muzyki Kameralnej im. Kiejstuta Bacewicza w Łodzi w 1995 r., International Marimba Competition w Stuttgarcie w 1996 r. i w Okaya (Japonia) w 1999 r., Międzynarodowego Konkursu Współczesnej Muzyki Kameralnej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie w 1999 r. oraz Internationaler Musikwettbewerb der ARD w Monachium w 2001 r. Jako instrumentalista współpracował m. in. z Operą i Operetką w Krakowie, Filharmonią Krakowską, Krakowską Grupą Perkusyjną, Percussion Ensemble Stuttgart oraz Junge Oper der Staatsoper w Stuttgarcie. Obecnie odbywa studia doktoranckie z zakresu muzykologii i etnologii na Ruprecht-Karls-Universität w Heidelbergu.

THOMAS RICCIO

Thomas Riccio jest profesorem sztuk scenicznych i dyrektorem artystycznym na Uniwersytecie Teksas w Dallas. Poprzednio zajmował stanowiska profesora sztuk teatralnych na Uniwersytecie Alaska w Fairbanks, dyrektora artystycznego Organic Theatre Company w Chicago, dyrektora dramaturgicznego/rezydenta w Cleveland Play House, zastępcy dyrektora literackiego w American Repertory Theatre w Harvardzie i asystenta naukowego Roberta Brusteina. Jako niezależny dyrektor wystawiał sztuki między innymi w Teatro d'Roma, La Mama ETC oraz w New York Theatre Workshop. W ostatnich latach prowadził obszerne prace w zakresie rdzennych form ekspresji scenicznej jako dyrektor artystyczny Tuma Theatre rodowitych mieszkańców Alaski. Wyreżyserował przedstawienia z udziałem Zulusów, teatru narodowego Sakha z Syberii Środkowej, Eskimosów, plemion zambijskich, Tamilów ze Sri Lanki, buszmenów Xuu i Khwe z dolnej Kalahari oraz pre-chrześcijańskich grup słowiańskich w Sankt Petersburgu. Prowadził warsztaty i wykłady w USA oraz w Europie i Burkina Faso. Wykładał gościnnie na Koreańskim Narodowym Uniwersytecie Sztuki oraz na Uniwersytecie Dar es Salaam. W 1999 r. został członkiem kolegium Uniwersytetu Kalifornijskiego w ramach programu APPEX. Jego sztuka pt. Comeback Für Elvis była wystawiana przez Kleist Theatre we Frankfurcie w sezonie 1995 - 1996. Pisał artykuły do licznych periodyków, między innymi: TDR, Theatre Forum, Theatre Topics, Theatre Research International i Performing Arts Journal. Dla Stowarzyszenia Dramatycznego z Fairbanks napisał i wyreżyserował przyjętą z entuzjazmem sztukę pt. Pipe Dreams opartą na ustnych przekazach na temat budowy rurociągu transalaskańskiego. W latach 1999 - 2002 był członkiem panelu specjalistów na konferencji Last Frontier Theatre Edwarda Albee w Valdez na Alasce. Ostatnio zajmuje się on przedstawieniami i projektami badawczymi dotyczącymi grupy Miao i w regionie Kisumu (Kenia). Wiosną 2002 r. prowadził warsztaty w Narodowym Teatrze Kenii oraz na festiwalu Edupuppet 2002. W 2003 r. ukazała się jego książka pt. Reinventing Traditional Alaska Native Performance. Obecnie Thomas Riccio kończy prace nad książką zawierającą opowieści z podróży oraz rozwija projekty Immersion Narrative i Cyber Ritual we współpracy z Instytutem Sztuk Interaktywnych i Inżynierii. Latem 2004 r. poprowadzi Laboratorium Meta-Media dla artystów, animatorów, programatorów i projektantów gier na Uniwersytecie Teksas w Dallas.
Wykład Thomasa Riccio "Rytmiczna Rzeczywistość" w ramach II Festiwalu Perkusyjnego "Źródła i Inspiracje" w Krakowie przedstawi rolę rytmu jako podstawy i tkanki łączącej wszystkich światowych kultur.

JAN MŁYNARSKI

Jan Młynarski urodził się w Warszawie w 1979 r. w rodzinie o muzycznych tradycjach. Swoją edukację rozpoczął od fortepianu, a w wieku dwunastu lat podjął naukę gry na perkusji. Ukończył Prywatną Szkołę Muzyki Rozrywkowej i Jazzu w Warszawie.
Jeszcze w szkole zaczął współpracować z Pilich Und Funk, autorską formacją wybitnego perkusisty Wojciecha Pilichowskiego, co otworzyło mu drogę do pracy w charakterze sidemana. Współpracował z Natalią Kukulską (kilka koncertów plenerowych), Renatą Dąbkowską (Grand Prix na festiwalu w Opolu w 1999 r.), Robertem Amirianem, Marylą Rodowicz, Grzegorzem Markowskim, Reni Jusis i Kasią Stankiewicz przy jej projekcie solowym, a także z Cesarią Evorą, Ace of Base, Chrisem De Burgh, Filipem Sojką, Piotrem Żaczkiem i Sistairs. Od jesieni 2000 r. na stałe współpracuje z Kayah, z którą występował na koncertach w USA, podczas trasy koncertowej w Kanadzie oraz podczas ogólnopolskiej trasy koncertowej od października do listopada 2003 promującej najnowszy album "Stereotyp", w którego nagraniu brał udział.
Jan Młynarski występował również na festiwalach w Opolu, Sopocie i na Festiwalu 4 Kultur. W 2001 r. założył własny zespół "15 Minut Projekt", a także nagrał i wyprodukował debiutancką płytę z autorską muzyką pod tym samym tytułem. Płyta ta w 2004 r. została nominowana do Fryderyka.

JANUSZ MUNIAK

Janusz Muniak, legendarny krakowski jazzman, saksofonista, flecista, aranżer i kompozytor, urodził się w 1941 r. Jest absolwentem krakowskiej średniej szkoły muzycznej. Zadebiutował w 1960 r. w zespole Witolda Miszczaka. Został w nim zauważony i zaproszony do zespołu Tomasza Stańko Jazz Darings. W 1964 r. wraz z kwintetem Andrzeja Trzaskowskiego odniósł sukces na festiwalu Jazz Jamboree. Współpracował z Krzysztofem Komedą, Tomaszem Stańko, Janem Ptaszynem Wróblewskim i Janem Jarczykiem. W roli lidera po raz pierwszy wystąpił w 1976 r. ze swoim kwintetem, do którego pozyskał zdolnym muzyków młodego pokolenia jazzowego: perkusistę Jerzego Bezuchę, gitarzystę Marka Blizińskiego, basistę Andrzeja Dechnika i pianistę Pawła Perlińskiego. W 1979 r. stworzył autorski kwartet z gitarzystą Jarosławem Śmietaną realizując w nim swoje muzyczne inspiracje.
Przez zespoły Muniaka przewinęli się najwybitniejsi polscy jazzmani: Andrzej Cudzich, Antoni Dębski, Paweł Jarzębski, Zbigniew Wegehaupt, Bogdan Kierach, Michał Miśkiewicz, Jacek Pelc, Krzysztof Zawadzki, Włodzimierz Pawlik i Wojciech Puszek. Współpracował również z artystami zagranicznymi, takimi jak: George Bruckner, Dirk A.Dhonau, Don Cherry, Freddie Hubbard, Hank Mobley, Charlie Ventura, Hank Jones oraz Gerd Schuller.
Jest inicjatorem i właścicielem znanego klubu jazzowego "U Muniaka" w Krakowie.

ED THIGPEN

Ed Thigpen to legendarny perkusista jazzowy uwielbiany przez publiczność i podziwiany przez krytyków. Urodził się 30 grudnia 1930 r. w Chicago, a dorastał w Los Angeles. W roku 1959 został członkiem Trio Oscara Petersona, do dziś uważanego za najlepsze fortepianowo-basowo-perkusyjne trio w historii jazzu. Współpraca ta zaowocowała nagraniem ponad 50 albumów i występami na całym świecie. W 1972 r. osiadł w Danii kontynuując działalność na polu muzycznym oraz edukacyjnym. Występował z artystami tej miary co Ella Fitzgerald, Johnny Mathis, Pat Boone, Andy Williams, Peggy Lee, Oliver Nelson, Gerald Wilson, Sylvia Vrethammer, Sven Asmussen i Thad Jones. Jest on także założycielem własnego zespołu "Action-Reaction". Poza działalnością czysto muzyczną udziela się jako pedagog. Prowadził zajęcia z perkusji jazzowej w Musik Högskolan w Szwecji, a obecnie w Rhythmic Conservatory w Kopenhadze. Jego dorobek obejmuje ponadto pięć książek na temat techniki perkusyjnej. Jest laureatem Nagrody Humanitarnej Międzynarodowego Stowarzyszenia Edukacji Jazzowej (IAJE) za rok 2002 oraz duńskim zdobywcą nagrody Międzynarodowej Federacji Przemysłu Fonograficznego (IFPI) za ten sam rok. Towarzystwo Sztuki Perkusyjnej (Percussive Art Society) uhonorowało go powołując do swojej Galerii Sław. Podróżuje po całej Europie, a także Stanach Zjednoczonych i Kanadzie dając koncerty, kliniki i prowadząc seminaria.

WOJTEK GROBORZ

Wojtek Groborz jest pianistą urodzonym w 1956 r w Krakowie. Edukację w szkołach muzycznych rozpoczął na wiolonczeli, fortepianie i puzonie, ale najważniejszą stała się jednak dla niego edukacja jazzowa, którą rozpoczął mając 14 lat i to od razu pod okiem Tomasza Stańki i Zbigniewa Seiferta. Na jazzowej scenie zadebiutował wraz ze swoją dużą orkiestrą na koncercie otwierającym Krakowskie Zaduszki Jazzowe w 1975 roku. W roku 1978 gitarzysta Jarek Śmietana zaproponował Groborzowi pracę w popularnej wówczas grupie Extra Ball.
W latach osiemdziesiątych grał z czołówką polskiego jazzu, m.in. z Januszem Muniakiem, Janem Ptaszynem Wróblewskim i Henrykiem Majewskim. Po dwóch latach współpracy z Przemkiem Gwoździowskim w zespo-le Axis założył własną grupę After Action Satisfaction. Jesienią 1986 roku wraz ze swym wieloletnim przyjacielem, basistą Antkiem Dębskim i perkusistą Jackiem Pelcem założył pierwsze swoje trio. W 1987 roku rozpoczął trwającą do dzisiaj współpracę z niemal legendarnym zespołem Jazz Band Ball Orchestra. Z grupą tą Wojtek koncertuje w całej Europie, a także regularnie odwiedza zachodnie wybrzeże USA. Od połowy lat dziewięćdziesiątych, wraz z leaderem JBBO Janem Kudykiem prowadzi "Groborz-Kudyk Quintet"; bopową formację, którą 2 lata temu zasilił czołowy polski perkusista Kazimierz Jonkisz. Prywatnie zajmuje się także edukacją. Do jego wychowanków należą m.in. Bogdan Hołownia, Joachim Mencel i Kuba Stankiewicz.

ANDERS MOGENSEN

Anders Mogensen to wybitnie utalentowany i oryginalny perkusista pochodzący z Danii, absolwent Berklee College of Music i The Rhythmic Conservatory. Urodził się 1 lipca 1969 r. Współpracował z takimi artystami jak: Bob Berg, Dave Liebman, Rick Margitza, Gary Thomas, David Liebman, Brecker Brothers, Ron McClure, Tim Berne, Michael Formanek, Steve Swallow i Marc Johnson. Jego dorobek artystyczny obejmuje liczne albumy, w tym cztery, na których występuje jako lider ("External Experience - A.M.", "External Experience - Taking off", "External Experience - Taking off again" oraz "Live" z Anders Mogensen Trio). Ponadto nagrał płyty z Frisk Quartet, When Granny Sleeps, Petterem Wettre, Doky Brothers, Copenhagen Art Ensemble oraz z Jakob HolmTrio (wraz z Johanem Segerbergiem) i Jakob Anderskov Trio (wraz ze światowej sławy basistą Michaelem Formankiem). Występował w wielu krajach Europy, jak również w Stanach Zjednoczonych. Brał udział w Bell Atlantic Jazz Festival w 2002 r., Kungsberg Jazz Festival w 2001 r., międzynarodowych festiwalach perkusyjnych w Oslo, Kopenhadze, Arhus i Leverkusen oraz wielu innych podobnych festiwalach. Za swoją działalność artystyczną uhonorowany został szeregiem nagród, między innymi Holstebro Music Prize, Roland Music Prize oraz Jakob Gade Music Prize. Udziela się również na polu edukacyjnym wykładając perkusję na Akademii Muzycznej Carla Nielsena w Odense.

JWP.org

Formacja JWP.org powstała w sierpniu 2003 r. w Krakowie z inicjatywy pianisty Dominika Wani oraz sekcji rytmicznej Wojtka i Jacka Fedkowiczów. W październiku, po jednym z koncertów do składu dołączył prof. Jan Pilch wzbogacając brzmienie zespołu o całą gamę instrumentów perkusyjnych. Jako ostatni w JWP.org pojawił się młody wrocławski saksofonista Tomek Pruchnicki znany m.in. ze współpracy z Big Bandem Zbigniewa Namysłowskiego.
W repertuarze grupy przeważały początkowo kompozycje Chicka Corei, Wayne Shortera i McCoy Tynera, z czasem jednak zaczęły dochodzić do głosu fascynacje drum'n'bassem, jungle, gatunkami takimi jak m-bass czy free jazz. W lutym tego roku zespół zdobył wyróżnienie na Bielskiej Zadymce Jazzowej, czego efektem jest koncert zarejestrowany w studiu Radia Katowice. W marcu formacja wystąpiła na 40 festiwalu Jazz Nad Odrą. Obecnie grupa pracuje nad materiałem autorskim, będącym wypadkową inspiracji jej członków.

GRUPA PERKUSYJNA AKADEMII MUZYCZNEJ W KRAKOWIE

W skład zespołu wchodzą studenci i absolwenci krakowskiej Akademii Muzycznej. Repertuar grupy tworzą kompozycje współczesnej literatury perkusyjnej pisane na różne składy instrumentalne, począwszy od utworów takich jak "Marimba Spirituals", poprzez "Koyote Dreams" czy "Concert for Timpani", do utworów odnoszących się do muzyki jazzowej i rozrywkowej, takich jak "Concert for Drum Set and Percussion Ensemble" Johna Becka.
W poprzedniej edycji festiwalu zespół z olbrzymim powodzeniem wykonał dwa koncerty perkusyjne: "Concert for Timpani & Percussion Ensemble" J. Becka oraz "Concerto for Marimba & Percussion Ensemble" M.J. Rosauro. Obecna edycja festiwalu to dwa nowe utwory D. Manciniego i M. Houlifa na zestaw jazzowy i zespół perkusyjny.

PROJEKT PERKUSYJNY HELIOS

składa się ze studentów Akademii Muzycznej Carla Nielsena w Odense (Dania). Brał on udział w kilku festiwalach perkusyjnych, głównie w Monachium, Berlinie, Kopenhadze i ostatnim w Odense z solistą perkusyjnym Li Biao z Chin. Członkowie projektu poza wspólnym graniem udzielają się też na innych polach, współpracując z duńskimi orkiestrami symfonicznymi, grupami kame-ralnymi, zespołami jazzowymi lub rozwijając kariery solowe.
Wielość wpływów daje grupie szczególne możliwości wyboru repertuaru spośród różnorodnych gatunków muzycznych.
Repertuar składa się częściowo z utworów znanych kompozytorów międzynarodowych, lecz grupa stawia sobie za cel przede wszystkim poszerzenie znajomości muzyki kompozytorów duńskich.

ROBERT SZTORC

Robert Sztorc urodził się w 1981 r. i obecnie jest studentem Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie perkusji. Brał udział w Ogólnopolskich Przesłuchaniach Perkusyjnych w Opolu ( 1997 r.) i w Rzeszowie (1999 r.) oraz w XVII Ogólnopolskim Festiwalu "Tydzień Talentów" w Tarnowie (1998 r.) wraz z zespołem "Fair Play". W 1997 r. koncertował w Danii w ramach Europejskiego Festiwalu Młodych Muzyków. Zajął II miejsce na festiwalu w Neerpelt (1998 r.), I miejsce na XIV Wojewódzkim Przeglądzie Talentów Muzycznych w Tarnowie (1999 r.), zdobył "Brązową Strunę" na Bydgoskich Impresjach Muzycznych
z tarnowską Swing Orkiestrą (1997 r.), a także otrzymał wyróżnienie na XIII Wojewódzkim Przeglądzie Talentów Muzycznych w Tarnowie (1998 r.). Brał również udział w warsztatach perkusyjnych prowadzonych przez Nippy Noya, Bernarda Maselego i Cezarego Konrada, w warsztatach jazzowych w Chodzieży prowadzonych przez K. Przybyłowicza oraz uczestniczył w nagraniach Akademickiej Orkiestry Symfonicznej i Krakowskiego Chóru Kameralnego.

ZOLTAN LANTOS I KORNEL HORVATH

Duet Zoltána Lantosa i Kornéla Horvátha jest dobrze znany na węgierskiej i europejskiej scenie jazzu współczesnego. Zoltán Lantos ukończył Akademię Muzyczną Ferenca Liszta w Budapeszcie. Zafascynowany muzyką eksperymentalną i muzyką Wschodu w 1985 r. wyjechał na stypendium do Indii, gdzie zgłębiał klasyczną muzykę indyjską. Po powrocie do Budapesztu w 1994 r. rozwinął swój własny oryginalny sposób improwizacji na skrzypcach łącząc swoje korzenie muzyczne z muzyką Wschodu i współczesnym jazzem europejskim. Występował i nagrywał z wieloma artystami takimi jak: Márta Sebestyén, László Dés, Mihály Dresch, Gábor Juhász i Kornél Horváth z rodzinnych Węgier, a także Charlie Mariano, Dave Liebman, Ramesh Shotham, Renaud Garcia-Fons, Lars Danielsson, Dhafer Youssef, Markus Stockhausen, Achim Tang, Patrice Heral i innymi. Obok swojego głównego projektu pt. "Mirrorworld" daje również występy solowe wykorzystując sprzęt elektroniczny. W ostatnich latach występował na wielu międzynarodowych festiwalach jazzowych i world music ze swoim zespołem, a także gościnnie z innymi artystami.
Zoltán Lantos i Kornél Horváth, perkusista sławny zarówno na Węgrzech jak i w całej Europie, współpracują ze sobą od kilku lat w różnych formacjach. Kornél Horváth ma na swoim koncie obok projektów solowych dużą ilość nagrań z innymi muzykami. Jest on znany przede wszystkim ze swojej współpracy z Trio Stendhal, występował również z wieloma międzynarodowymi artystami jazzowymi takimi jak: David Friedmann, Randy Brecker lub wirtuoz Munir Bashir. Obecny duet Zoltána Lantosa i Kornéla Horvátha Duo utworzony został w połowie 2000 r. Ich muzyka jest trudna do jednoznacznego zaklasyfikowania, niemniej jednak koncepcje muzyczne podobnych projektów określane są mianem World Jazz.

GUY BILONG

Guy Bilong to wybitnie utalentowany perkusista pochodzący z Kamerunu. Zainteresowania muzyczne przejawiał od najmłodszych lat. Karierę perkusisty rozpoczął akompaniując znanym artystom afrykańskim, takim jak: Fela Ramson Kuti, Alpha Blondi, Mory Kante, Manu Dibango i wielu innym. Następnie wyjechał do Paryża, gdzie w 1990 r. założył z grupą przyjaciół własny zespół "les Camerlog's". Ich pierwszy album "Makossa Connection" wydany w 1990 r. okazał się ogromnym sukcesem. Zdobył on w ojczystym Kamerunie tytuł Płyty Roku i został uznany przez media afrykańskie za najlepszą płytę. W latach 1991 - 1993 zespół koncertował na całym świecie - w Stanach Zjednoczonych, Australii, Europie, Ameryce Południowej i wielu krajach Afryki.
W 1996 r. ukazała się pierwsza solowa płyta Guya Bilonga "Vibration", a w 2000 "Ngando" nagrana z udzia-łem jego dwóch braci. W tym samym roku założył wraz z Bachot Muna zespół "Vibration".
Guy Bilong współpracował m. in. z takimi artystami jak: Mony Bile, Gilbert Montagnier (wspólne występy podczas tournee po Kamerunie) i Ousman Kouyate. W 2003 r. brał także udział w nagraniu płyty "Ma Joie" oraz "Theo Bongo"

Dom Famularo (Nowy York)

Swojej rewelacyjnej grze i cudownym zdolnościom nawiązywania kontaktu zawdzięcza opinię wiodącego w świecie artysty i pedagoga w dziedzinie sztuki perkusyjnej. Koncertując od Chin i Dalekiego Wschodu aż po najważniejsze festiwale perkusyjne w Europie i obu Amerykach dostarcza niezapomnianej rozrywki.

Mając za nauczycieli m.in. takie sławy, jak Jim Chapin, Al Miller czy Joe Morello, Dom Famularo połączył techniki mistrzów z przeszłości z nowatorskimi koncepcjami lat dziewięćdziesiątych, tworząc niezmiernie kreatywny i unikalny styl.

Mając ręce "zaopatrzone" w słynną technikę Moeller'a, stopy "tańczące" szybkimi wzorami na podwójny pedał basowy, Dom zachwyca publiczność dynamiczną grą ze zróżnicowaną dynamiką i stylem, a zarazem wielką energią i łatwością. Elementy Jazz, Funk, Fusion i World przesiąkają brzmienie jego gry, ale każde uderzenie świadczy o wielkiej pomysłowości. Wszystko to sprawia, że jego gra jest tak ekscytująca, radosna i inspirująca.

Dom Famularo jest dyrektorem do spraw edukacji w firmie Sabian, Vic Firth i Premier - ma również swoich uczniów którzy przyjeżdżają z całego świata, by wspólnie koncertować i naśladować jego styl.

Thomas Weiss

Urodzony w 1963 roku, nazywany jest często "budującym bębny i bijącym w bębny". Rozpoczął naukę gry na "wibrujących skórach" w wieku 9 lat. Występował w różnych formacjach, koncertując w całej Europie. Jego muzyczne podstawy i korzenie to: Basler Trommeln (tradycja marszowych zespołów bębnowych związanych z bazylejskim karnawałem Fastnacht ), afrykańska i free style'owa technika gry na congach, muzyka bambusowych ksylofonów z Bali, a także koreańska muzyka bębnowa i muzyka Indii.

Od 1989 r. zajmuje się głównie konstruowaniem i budową instrumentów perkusyjnych dla szwajcarskiej firmy Berchtold - Drums w Liestal. Koncertował i nagrywał z takimi muzykami i zespołami, jak LuKas Rohner, Hati - Hati, Mustafa Addy, Gabi Guedes, Monika Esslinger, Dasot Sori, WSO, J. van Drogenbroeck, Samul Nori, Mats Lässer, A. & P. Shejwal, Megadrums, Swiss Kebap.

Tom L. Nicholas

Urodził się w 1938 roku w Filadelfii. Jako dziecko uczył się gry na wiolonczeli w filadelfijskiej "Hill Elementary School". Potem skierował swoje zainteresowanie w stronę gry na perkusji, by w końcu - jako nastolatek - zostać perkusistą w rhythm'n'bluesowym zespole Jimmego McGriffa. Po kilku latach spędzonych w armii amerykańskiej wyjechał do San Francisco, gdzie m.in. koncertował z muzykami takimi, jak: Dewey Redman, John Handy, Pharoah Sanders i Eddie Moore. Z tego okresu pochodzą nagrania płytowe z Kenny Burrell i Michael Howell.

W latach siedemdziesiątych mieszkał w Nowym Jorku, gdzie grał w wielu zespołach: George Coleman Octet, Eddie Moore's Space Shuttle Omnibus i innnych. W latach osiemdziesiątych wyjechał do Europy i zamieszkał w Darmstadt, gdzie współpracował z zespołem "Mombasa" Lou Blackburna i zespołem "Family of Percussion". Odbył tourne m.in. z muzykami i zespołami takimi jak: Dollar Brand (Abdullah Ibrahim), Őzay Fecht, Wolfgang Lackerschmidt, Jürgen Wuchner, Carla Bley, Vienna Art Orchestra. Występował na festiwalach w Pori ( Finlandia), Montreux, w Hadze, Leverkusen, Burghausen i Frankfurcie.

Obecnie występuje z udziałem zespołu "Black and White Co-Op", "Nicholas-Waters Duo Project" z udziałem saksofonisty Monty Waters oraz współpracuje z Jürgen Wuchners Band. Tom Nicholas zajmuje się również pracą dydaktyczną. Związany jest z "Jazz-Institut Darmstadt", gdzie prowadzi zajęcia i warsztaty.

Sylwia Żytyńska

Urodzona w 1963 roku Warszawie. Uczyła się gry na fortepianie, wiolonczeli i perkusji w Liceum Muzycznym w Warszawie, na Akademii Muzycznej w Krakowie i w Musikhochschule w Bazylei, gdzie w 1985 r. ukończyła studia dyplomem w klasie perkusji ze szczególnym uwzględnieniem muzyki współczesnej. Jest solistką i kameralistką systematycznie koncertującą na najważniejszych festiwalach muzyki współczesnej. Posiada bogaty dorobek artystyczny w postaci nagrań płytowych i radiowych. Jest stałym członkiem "Ensembles 13, Manfred Reichert" (Karlsruhe) i "Duo Percussion/Strings" wraz z Egidius Streiff. Grywa również w innych zespołach, np. Ensemble IGNM Basel i Musica Aperta Milano. Dokonała prawykonań utworów wielu kompozytorów współczesnych, do których należą m.in.: Partricia Jünger, Rudolf Kelterborn, Wolfgang Rihm, H. J. Hespos, Johan Cage, Alejandro Vinao, Cergio Prudencio.

W ramach "Neue Musik Rümlingen" zrealizowała własny performance: w 1995 roku wraz z T. J. Hauck - "Himmel auf Erde" i w 1997 roku - "Ninos" przy udziale 20 dzieci i młodzieży z okolic Bazylei. W 1993 roku zainteresowanie teatrem muzycznym i performance, doprowadziły ją wraz z reżyserem T. J. Hauckiem i pisarzem E. Baumgartnerem do założenia "Produktionsgemeinschaft Kunst und Mehr - DER LÄNGSTE TAG", gdzie pracuje jako kompozytor, muzyk i artysta.

Jej dorobek kompozytorski to muzyka (wspólnie z W. Heiniger) do baletu dla Basler Stadttheater (choreografia - H. Spoerli), muzyka sceniczna do "Luzi" F. K. Waechter i "Katastrofy" S. Becketta dla "Compagnie de la Rose" (Paryż), muzyka do teatru cieni "Cadrage Figurentheater" (H. Kreisz, Stutgartt), muzyka do teatru tańca dla Stadtstheater Giessen (choreografia A.- Kocijan) oraz wiele utworów solowych i zespołowych na marimbę i perkusję. Od 1985 r. wykłada w klasie perkusji na Akademii Muzycznej w Bazylei. Tam też kieruje założoną przez siebie grupą perkusyjną "METRAXA".